AY, YILDIZ, BİR DE GÜN



A
Y, YILDIZ, BİR DE GÜN
 
                                                                        Gün dönünce dağların ardından,
                                                                        ışıldamaz olur yıldızlar...
                                                                       
                                                                        Yükselir ay yıldızlara inat.
                                                                        Sevişir gün'ün ışığında... 

                 
                                                      Sonra, görünmez olur.
                                                                        Işk'a doymuş, gün olmuştur,
                                                                        karanlığa inat.
                                                                                                                      nm.
 
İnsan dediğin nedir ki;
dört ayak, bir de baş...
Tepe taklak dünyada,
kim ayak, kim baş?..
                                 nm.

 
         Ülkemizin siyasal iklimi her an tepe taklak. Kimin ne olduğu belli değil. Görüneni bile göremeyen yorumcular sarmış dört bir yanı. Bağıra, çağıra zıplarlar ben bilirim diye.
              Yaşam  evrilmektedir bir başka geleceğe doğru usulünce...
 
          Herkesin düpedüz gördüğü şey: adına "Sol" denen lakin sol olmaktan uzak bir büyük çınar bölünmekte ve böylece iktidara dolayısıyla onun liderine gün doğmakta,  geleceğin iktidar yıldızı sönmektedir... 
        Güne inat doğacak olan ay ise; bir köşeye çekilmiş, sessizce başına gelecekleri beklemektedir.
 
         Buraya kadar olan her şey görünür, bir başka deyişle Zahiri olandır. Oysa; Anadolu'nun görünmeyen yani Batıni bir geçmişi ve geleceği vardır. Asıl plan işlemektedir sessiz, emin ve kararlı adımlarla...
 
         İmdi!.. Yeni bir paragraf açalım ve dökelim içimizi...
 
         1970 ve 80'li yıllarda adına "Sağ" denilen siyaset çok parçalı bir yapıdaydı.  Çünkü: gövde büyüktü ve birbirinden uzak liderler oligarşisine dayanan bir tarihsel arka planı vardı.
      Osmanlı döneminde manevi ve dünyevi erk tek elde, Padişah efendilerinde toplanmıştı. M.K. ATATÜRK'ün devrimleri, liderlerini ve oligarşisini darmadağın edince; muhafaza edilebilecek "kar"lılık bir anda ortadan kalkmıştı. 
 
         Avrupa' nın Rönesans döneminde yaşadığı ve üçyüzyıl süren aydınlanma - Kilise Oligarşisi'ni ve Krallar otoritesini sınırlama...- devrimlerini 15 yılda  yaşayan Anadolu coğrafyasının sağ tarafı, yaşadığı travmanın ne olduğunu bile anlayamamıştı.
 
               M.K. ATATÜRK' ün ölümünden sonra  1950 yılına kadar adım, adım kendine gelmeye başlayan sağ, 1950 yılından sonra gemi azıya aldı. Lakin, eski sistemin yolları tıkalıydı. Gün, sandıktan çıkan padişahların günüydü.
 
         1950-60 arası sandıktan çıkan padişahın, henüz tam oturmamış sistemin vidalarını zorlayarak bozduğu yapıdan ilk darbeyi kendisinin yiyeceğini anlayabilecek düzeyde olmaması büyük talihsizlikti.  Oysa, özlemini çektikleri Osmanlı'nın bu gibi durumlarda  ilk yediği nane vezir parmağı idi...
 
         1960-70 arası ise; Anadolu Rönesansı'nın toplumda kök salmaya başladığı yıllardı.  Artık, %90'lık sağ oyları karşısında küçük de olsa bir sol yan oluşmaya başlamıştı... 
 
         1970-80 arası Sol'un - bilinçsiz de olsa...-  büyüyüp-serpildiği, aynı zamanda bu durumu kendisine bir tehdit olarak gören Emperyal odakların da bu yükselişi durdurmak için acımasızca katliamlar yaptığı yıllar oldu.
 
         1980 yılına geldiğimizde  %40'ları geçen Sol kitlenin yükselişinin durdurulduğu, ABD'nin "Bizim oğlanlar"...' ının ortaya çıktığı yıllar oldu.
       1980-90 arası sol taraf acımasızca biçildi.  Bir ara %30'lara doğru yeniden yükselir gibi olsa da etnik bölünme kışkırtılarak 1994 -  2005 arası kitle desteği  %20'lere kadar indirilmişti. 
 
         2000'li yıllara gelindiğinde ise; Sol'a karşı besiye çekilen Muhafaza-kar  Sağ, uluslararası müttefikleri ile birlikte artık iktidar olmuş, Devleti içten kemirmeye başlamıştı...
 
         2010 - 2023 yılları arasında toplum tam bir kutuplaşma yaşamış, sol %25 - 30 bandına sıkışmıştı.
           Bu arada, % 8 bandına sıkışan Milliyetçi Sağ üçe bölünmüş, %7, %6, %4 olmak üzere t
oplamda: %17 oranında çoğalmıştı.
         
          2023 seçimlerinden sonra ise; ekonomi iyice bozulmuş, geniş halk yığınları yoksullaşmış, zengin sayısı artmış, ülke kara paracılar ve mafya baronlkarı ile dolmuştu. Bunun doğal sonucu olarak; oy kullanma oranı düşmüş, kararsızlar birinci parti konumuna yükselmişti.
 
          İşte, bu ahval ve şerait içinde adına sol denen tarafın tıpkı milliyetçi sağ gibi "bölünerek" çoğaltılması gerekiyordu ve plan devreye sokuldu...
           Hiç kimsenin olmasını beklemediği, akıl dışı yöntemlerle toplum ve siyaset baskı altına alınmaya, şoklanmaya başlandı. Pastörize bir alternatif yaratılıyordu.
 
         Son söz: 

          Unutmayın ki; insan nesli "İki"nin birleşmesi sonucu "Bir" olur. Bir, her ne kadar tekliği çağrıştırsa da aslında çokluğu ifade eder...

           Bir olan yumurta hızla bölünmeye başlar...
           Bölünen ve çoğalan "Bir"i oluşturur.
           Bir, yeniden İki, üç, beş, yedi, dokuz doğurur 🙃  
           Ve bu devinim böylece canlılığı, birliği, çoğunluğu oluşturur.

 
27. 07. 2026   A N K A R A    Nihat MÜRŞİTPINAR 
 
 
 
         
 
         

Yorumlar - Yorum Yaz